Motywację do nauki posiada każdy z nas. Dlaczego? Ano dlatego, że kiedy się rodzimy, mamy ją już zakodowaną w naszych genach. Przez całe życie możemy ją albo pielęgnować sami, będąc żądnymi wiedzy, albo też utrwalają ją w nas osoby z naszego otoczenia.
Spis treści
Samozadowolenie
Samozadowolenie z osiąganych wyników to podstawa satysfakcji z samych siebie. Ale czy byłaby ona możliwa bez odpowiedniego zmotywowania każdego dnia?
Przecież aby chęć przyswajania wiedzy w nas wzrastała musimy mieć ku temu odpowiednią motywację. A czerpać ją możemy albo z własnego wnętrza, albo też – świadomie lub nie – dawać nam ją mogą inni.
Motywacja wewnętrzna, czyli samonapędzanie
Nasze wewnętrzne EGO powtarza nam ciągle, że aby móc prawidłowo funkcjonować w świecie, musimy poszerzać horyzonty, uczyć się ciągle nowych rzeczy, pracować nad wzbogacaniem wiedzy na przeróżne tematy.
Sami siebie motywujemy już samą myślą o możliwości satysfakcji z odniesionych sukcesów.
Czyż nie? Dlatego właśnie niektórzy z nas działają jak perpetum mobile, czyli jakby sami siebie napędzają do dalszej nauki, kierowani wizją świetlanej przyszłości.
Motywacja zewnętrzna – chęć zaistnienia wśród tłumu
Innym rodzajem motywacji do nauki, jest odpowiedni wpływ środowiska, w którym żyjemy. Jeśli otaczają nas ludzie wykształceni, świadomi wszelkich nowinek, oczytani – to my sami również chcemy tacy być.
Zdajemy sobie sprawę z tego, iż wyłącznie przyswajając wiedzę, zdobędziemy przychylność tych, których spotykamy na swojej życiowej ścieżce. Taki rodzaj motywacji jest bardzo pożądany dla tych, którzy w sobie samych nie umieją odnaleźć sensu nauki.
Motywacja lękowa nie zawsze działa w oczekiwany sposób.
Jeszcze inną motywacją jest lęk. Objawia się on głównie strachem przed konsekwencjami z nieodrobionych lekcji lub na przykład nie zaliczonej klasówki.
Ten rodzaj motywacji jednak, nie zawsze przynosi zamierzony skutek, ponieważ często prowadzi do tego, iż paraliżowani strachem, nie potrafimy w odpowiedni sposób i w prawidłowym tempie przyswajać wiedzy.
